Tauchen im Gasometer
by Jan on Aug.20, 2012, under aqua-holic
Zaterdag 18 augustus hebben we met de duikvereniging weer een leuk uitstapje gemaakt. Ditmaal een oude gasopslagtank in het Ruhrgebied, in Duisburg om precies te zijn. Omdat we op zaterdagmorgen om 10 uur moesten verzamelen hebben Yolanda en ik besloten om een hotel te boeken in Duisburg, zodat we de zaterdag een beetje uit konden slapen. Op vrijdag zijn we dus al op weg gegaan naar die Heimat. Nadat we ingechekt hadden zijn we daar in de buurt eerst een paar caches wezen zoeken. Omdat ook Janco en Monique belsoten hadden om een hotel te nemen hebben we die ‘s middags onder het genot van een heerlijk groot glas wit-bier opgewacht en aangezien Janco en Monique ook vervente “schatzoekers’zijn hebbeb we daarna ook nog een paar caches gezocht (en gevonden) Tussen door hebben we bij de plaatselijke Griek nog even ons avondeten genuttigd. Na een rumoerige nacht zijn we ‘s morgens richting de Gasometer gereden, alwaar bijna iedereen al aanwezig was. Na enig oponthoud kregen we instructies. Het was de bedoeling dat we onze sets op de parkeerplaats in elkaar knutselden en die dan in een bolderkar zouden zetten die we dan naar de gastank konden brengen.
Bij de gastank konden we de setjes in een provisorich lifjte zetten die de sets omhoog takelden. Zelf moesten we via de buitenkant en een smal trapje omhoog naar de bovenkant van de gastank. Daar konden we dan ook de sets uit het liftje halen.
De duik opzich zelf was wel aardig. Boven bij de instap zag je beneden al wat verlichting van de divers objecten. Het zicht was redleijk met een hoop roestdeeltjes. Op de bodem waren diverse objecten neer gezet, zoals een boot, personenauto, vrachtautootje, een vliegtuig met 1 vleugel en nog wat anderes spulletjes. De totale diepte bedroeg 13 meter en de tank had een doorsnee van ongeveer 45 meter, dus na een half uurtje duiken was je rond en had je alle objecten wel gezien.
Al met al leuk om een keer mee te maken, maar een tweede duik hebben we niet gemaakt en een tweede keer zullen ze me hier niet zo snel meer zien.
IJsduik 2012
by Jan on Mar.27, 2012, under aqua-holic
| De afgelopen twee weken heeft het in Nederland weer behoorlijk gevroren. Temperaturen tot ca 20 graden onder nul in de nacht waren geen uitzondering. |
Twee heerlijke ijsduiken in februari 2012 |
Ook in de nacht kwam het kwik niet boven de nul graden. Welliswaar was de koude golf niet genoeg voor een elfstedentocht,maar toch genoeg om een dikke laag ijs op de diverse plassen te veroorzaken.Op donderdag 9 februari werd er een ijsduik georganiseerd in Maarsseveen door duikteam GEJO uit Utrecht. De Maarsseveens plassen waren op een haar na geheel dichtgevroren. Helaas was het sneeuwijs, dus niet doorzichtig. Geen mogelijk dus om mensen te zien lopen op het ijs. Omdat ik ‘s avonds weer op de club moest zijn mochten mijn buddy, Anjelies, en ik als eerste water in. Wij hadden gekozen om via de enkelbijtsmethode het water in te gaan, Er is dan 1 wak (bijt) gemaakt waar je in en uit het water gaat. Je zit dan met een seinlijn vast aan de seinmeester en zo kun je dus altijd het wak weer terugvinden. Het ijs was inderdaad ondoorzichtig wat het toch niet zo leuk maakte. Wel leuk is het om te zien hoe de luchtbellen tegen het ijs uiteenspatten. Zaterdag 11 februari had onze eigen duikclub een ijsduik geroganiseerd in Zeumeren (nabij Barneveld). Om 9 uur waren Carl, EJ en ik aanwezig om twee wakken te maken. Helaas werkte de geleende kettingzaag niet goed, dus moesten we met kleine bijltjes aan het werk. Na ruim anderhalf uur hakken hadden we twee wakken en konden we het water in. Hier hadden we wel mooi donker doorzichtig ijs, wat het geheel bijzonder maakt, je ziet nu mensen lopen op het ijs en de mensen op het ijs kunnen de duikers onder het ijs zien. Nadat iedereen zijn duik gemaakt, of geprobeert had te maken was er koek en zopie aan de kant voor de toch wat verkleumde handen.
Mosselduik 2011
by Jan on Mar.27, 2012, under aqua-holic
Zaterdag 9 juli konden we met Aqua/Holic weer een duikje maken tussen de Zeeuwse mosselen.
Om 10.00 uur werden we verwacht bij de Mosselkwekkerij van Erik Veerhoek in de voormalige veerhaven van Zijpe. Omdat de animo bij onze duikclub ditmaal niet zo heel erg groot was heb ik ook de duikers van AGT, die dit weekend in Zeeland zaten, uitgenodig.
Zo waren we toch met een leuk aantal aanwezig. Na een korte briefing van Erik was het tijd om om te kleden en de duikspullen om te hangen. Het zicht was redelijk, maar had beter gekund. Opvallend ditmaal waren de vele Harders die tussen de mosselstrengen doorzwommen. Verder de vele mooie kleuren en tot slot wees Erik ons nog op twee Dahlia’s die in een mandje zaten.
Kroatië, Jan en yootje in het bootje
by Jan on Jun.15, 2011, under Vakantie
Vandaag was het na een wat mindere dag gisteren weer een schitterende dag. De boodschapjes hadden we gisteren al in de tent gehaald, dus vandaag maar weer eens lekker genieten van de zon. Nadat we de ochtend in het zwembad hadden gelegen besloten we de middag een bootje te huren. Hier in het haventje verhuren ze kleine bootjes met een klein buitenboord motortje. Twee uur huren kost 160 Kuna en dat is ongeveer 21 euro, dus dat is de prijs niet. Gelukkig stonden er op zee geen hoge golven, want echt zeewaardig zijn die bootjes niet. Nadat we eerst een stukje de zee opgevaren waren zijn we daarna het Limski kanal opgevaren. Het limski kanaal is een soort fjord, die een aardig eind het land inloopt met aan beide zijden mooie begroeide steile bergwanden. Dat kanaal ligt net naast de camping, dus ver varen was het niet. Na twee uurtjes over het kanaal gevaren te hebben konden we de haven weer invaren en aanleggen.
Kroatië, het wrak van de “Baron Gautsch”
by Jan on Jun.11, 2011, under Duiken, Vakantie
Zaterdag 11 juni mochten we weer bijtijds ons bedje uit. Er stond ons vandaag een wrakduik te wachten. Dit keer was het het wrak van de “Baron Gautsch” een passagiersschip wat in 1914 op een mijn is gevaren en waarbij ongeveer 130 personen het leven lieten. Het schip was destijds 84 meter lang en 11 meter breed. Het wrak ligt op ongeveer 40 meter diepte, het tweede dek, waar je heel goed en gemakkelijk door kunt zwemmen ligt op ongeveer 30 meter.
We werden om 9.15 uur verwacht op het duikcentrum, alwaar we onze spullen klaar moesten zetten, want om 10.00 uur kwam de boot ons op halen. Het was een niet al te groot bootje en met 13 man was hij redelijk vol. Na een tochtje van 40 minuten op een gladde zee konden we de sets omhangen. We waren boven het wrak gearriveerd. Na een korte briefing konden we overboord springen en langs een touw de afdaling maken. Na een meter of 20 kwamen de contouren van het voordek al in zicht. Het wrak was na al die jaren al gigantisch mooi begroeid, maar nog altijd herkenbaar als schip. Zoals ons verteld was kon je het tweede dek makkelijk in en overal waren openingen, dus geen kans om vast te komen zitten. Het eerste dek was ook nog wel te betreden, maar dat werd ons ontraden, vanwege de nauwe openingen en het vele stof. Zoals gezegd was het wrak mooi begroeid en zwom er veel vis in en rond het wrak. Ook hebben we een paar hele mooie paars/blauwe naaktslakjes gezien. Het nadeel van zo’n wrak op diepte is, dat je er niet zo lang kan blijven en inderdaad je “no deco tijd” gaat heel snel naar beneden, zeker als je niet met nitrox duikt. Al met al hebben we een 30 minuten in het water gelegen, veel te kort voor zo’n mooi wrak.
Kroatië, duiken
by Jan on Jun.06, 2011, under Duiken, Sepia, Vakantie
Nadat we zondag hoofdzakelijk in de zon hebben gelegen en daarnaast nog op zoek gegaan zijn naar een duikcentrum, zijn we vandaag maar op weg gegaan om te gaan duiken. Het duikcentrum zit hier vlakbij, op een “buurcamping”. We mochten gelukkig daar de auto op de camping rijden, want de campings zijn hier best wel groot en we hadden geen zin om onze duikspullen de hele camping over te zeulen. Na de inschrijving en een korte briefing van de “duikjuf” mochten Yolanda en ik samen het water in, wel moesten we in de baai blijven en kregen we een drijver mee, zodat ze konden zien waar we bleven. Het is een erg gemakkelijke duikstek met een diepte van maximaal 9 meter.
Na een kleine 70 minuten kregen we het toch wel koud in het water van 21 gr. En besloten we maar aan wal te gaan.
De tweede duik dook ik met een Zwitser die dolgraag binnenkort mee wil naar een wrak, maar daarvoor nog niet de benodigde 40 duiken heeft gemaakt. Hij pak dan ook elke gelegenheid aan om de komende week de resterende 5 duiken te maken. Yolanda had dit keer geen zin in een tweede duik. Helaas de tweede duik geen zeepaardjes gezien. Op wat verdwaalde kreeftjes en krabbetjes na een niet zo’n enerverende duik.
Hopenlijk gaan we het weekend naar een wrak toe.
Kroatië, de reis.
by Jan on Jun.06, 2011, under Duiken, Vakantie
Vrijdagmorgen hebben we de wekker al om 5 uur gezet. Voor ons de dag dat de vakantie begint. Dit keer hadden we een compleet ingerichte bungalowtent gehuurd. Donderdag al het grootste gedeelte van de auto gepakt, hoewel met zo’n ingerichte bungalowtent hoef je niet al teveel mee te nemen, het grootste gedeelte werd ingenomen door de duikspullen.
Onderweg totaal geen last van files gehad, waarschijnlijk had men in Duitsland vanwege de hemelvaartsdag ook een lang weekend. Om ongeveer 17.00 uur zaten we al in Oostenrijk en hebben vlak voor de Tauern-tunnel een hotelletje genomen. Na een redelijke nachtrust konden we op ons gemak de laatste 400 km afmaken naar onze eindbestemming in Rovinj, waar we rond 13.00 uur arriveerden. Het weer was inmiddels een stuk slechter dan gisteren, maar hoe zuidelijker we kwamen, des te zonniger werd het. Nadat we ons gemeld hadden bij de receptie konden we op zoek naar onze tent. De tent was gauw gevonden en nadat we gecontroleerd hadden of de inventaris compleet was konden we de zorgvuldig ingepakte auto weer uitpakken.
Volgelaatsmasker
by Jan on Jan.26, 2011, under aqua-holic
Omdat ik de eerste vijf minuten in het koude water regelmatig een stekende pijn in mijn voorhoofd krijg leek me het wel nuttig om in ider geval de specialty te volgen om zo te kijken of het inderdaad een hoop scheelt qua kou. Dinsdag 11 januari hadden we eerst een theorie avond. Aan bod kwamen de voor en nadelen van het masker, de verschillende soorten maskers, het gebruik voor, tijdens en na de duik van het masker en tenslotte de communicatie mogelijkheden.
Belangrijke voordelen van het masker zijn zoals eerder gezegd: Koude bescherming, communicatie mogelijkheid, geen bijtstuk in je mond, en de bevestiging. Daarnaast zijn er natuurlijk ook wel nadelen: het masker is toch wel duur, je moet er even mee leren om gaan en het klaren van je oren is iets moeilijker.
Dinsdag 11 januari was de theorieavond bij SDMP. Tijdens deze les werd het boek in het kort uitgelegd en konden we ook kennis maken met het masker. We mochten de maskers zelfs meenemen de komende twee weken om het masker uit te proberen en om de benodigde vier buitewater duiken te maken. Ook moest er natuurlijk gepast worden, met name de dopjes onder je neus die er voor moeten zorgen dat je kunt klaren als je het masker op hebt. Deze dopjes moet je precies zo zetten dat als je het masker iets omhoog zet, ze je neus aflsuiten zodat je kunt klaren. De volgende avond konden we met het masker oefenen in het zwembad. In het verwarmde water is het lekker relaxed en leer je om het masker onder water af te doen als je ademautomaat er mee stopt. de ademautomaat zit dus geintegreerd in je maske, dus als die er mee stopt heb je geen masker meer. Een reserve duikbril is dus een verplicht uitrustingsstuk met een volgelaatsmasker.
Het weekend daarna zouden we de vier buitenwater duiken maken. Zaterdag 15 januari de eerste en tweede duik. De eerste duik was een relax duikje om eenste kijken hoe het duikt met een volgelaatsmasker. Op zich ging dat prima, inderdaad geen kou op je voorhoofd, dus ook geen steken. Bij de tweede duik zouden we wat oefeningen doen. Eerst zouden we boven water naar het 6 meter platform gaan om daar af te dalen en de oefeningen doen (masker op en af doen), maar toen ik naar beneden wilde, moest ik het oppervlakteventiel, dat de mogelijkheid geeft om boven water te ademen, zonder je perslucht te gebruiken, dicht draaien. Echter door de kou zat het ventiel muurvast en kreeg hem met geen mogelijkheid dicht. Dus geen tweede duik die dag, want met een openstaand ventiel loopt je masker vol water. Dus een tweede duik zat er niet in vandaag.
Zondag een herkansing voor twee duiken. Ook ditmaal naar het 6 meter platform om de oefeningen te doen. Het platform hadden we snel gevonden en konden dan ook gelijk met de oefeningen beginnen, maar dat viel niet mee. We moesten dus het masker af zetten, maar als je bedenkt dat de lucht in het masker ongeveer 37 graden is, doordat je steeds uitademt en het water een graadje of 3 weet je wel wat er gebeurt met je gezicht. Je krijgt een vreselijke klap in je gezicht vanwege de kou en je hele hoofd begint te bonken. nadat ik mijn reserve bril opgezet had, gauw weer afgezet en mijn volgelaatsmasker weer opgezet en hopen dat mijn warme adem mijn gezicht weer snel opwarmde, gelukkig ging dat snel. Nu was Inge, mijn buddy, aan de beurt. Op zich ging alles goed, alleen kreeg ze haar volgelaatsmasker niet snel genoeg weer op en kreeg ze daardoor vreselijke pijn in haar hoofd door de kou. We moesten de duik dan ook afbreken en zat er een tweede duik niet in. Gelukkig had de instructeur gezien dat het op en afzetten voor ons geen probleem was en hoefden we de oefeningen niet nogmaals te laten zien. Maar we moesten nog wel twee duiken maken op de verlangde 4 te volmaken. Woensdag hebben we die 2 duikjes gemaakt, lekker relaxed zonder oefeningen. Alleen bij de tweede duik begon mijn masker te blazen. Stelde ik de weerstand omhoog, dan kreeg ik niet voldoende lucht binnen. Ik heb dit opgelost door steeds bij het inademen de weerstand terug te draaien.
Zaterdag 22 januari moesten we nog 1 keer naar Maarsseveen om het masker in te leveren en een toets te maken. Eerst nog even met Joris gedoken. een lekker rustig duikje, waarbij alles goed ging. Daarna de toets gedaan. Deze was, als je het boek goed had doorgenomen niet al te moeilijk. Na alle 14 vragen beantwoord te hebben kon het pasje aangevraagd worden. Al met al een leuke specialty om te zien hoe het duiken is met een volgelaatsmasker. Ik ben er echter nog niet uit of ik er een ga aanschaffen, zeker vanwege de prijs.
Nog een dag duiken in Thailand
by Jan on Nov.18, 2010, under Vakantie
Vanmorgen was het om 5.05 uur alweer raak, de luisprekers uit de moskee riepen alweer op tot het gebed. Nu moet je iedereen in zijn waarde laten, maar 5 over 5 vind ik toch wel erg overdreven. Daarna nog wel even kunnen slapen totdat de wekker ging om 6.30, want om 7.30 stond Phet van de lokale duikschool “local Diving” alweer klaar om mij (Yolanda ging niet mee) op te halen voor “superday”, 3 duiken.
Yolanda ging zoals gezegd niet mee, die bleef in en rond het huisje, af en toe aan de rand van het zwembad. En voor de thuisblijvers is er altijd een verassing. Ze stond ineens oog in oog met twee aapjes, die hier dus blijkbaar in het wild leven.
Phet bracht me eerst naar zijn duikschool alwaar we met z’n 6en naar een longtail boot liepen. De longtail boot bracht ons net buiten de kust naar een grote boot, waar we met nog ca 20 man de reis begonnen naar de 3 duikstekken. Na ongeveer 2 uur varen kwamen we aan bij de eerste duikstek, de “King Cruiser wreck” een wrak van een voormalig auto Ferry, dat eind vorige eeuw is vergaan omdat het op “Anemoon reef” was gelopen, anemoon reef is de laatste duik vandaag. De King Cruiser is een soort catamaran, 80 meter lang, 50 meter breed en 15 meter hoog. Het diepste punt, de schroeven, ligt op 32 meter diepte. Het wrak is nog goed in tact en al heel mooi begroeid. Vanaf de oppervlakte is zijn gedaante al waarneembaar. Er stond een redelijke stroming, wat op zich heerlijk is om lekker langs de 80 meter lange romp te driften. Op het wrak bevinden zich al veel koralen en er zijn gigantisch grote scholen vis te zien. Op de terugweg kwam een schildpad ons nog begroeten. Omdat we de duik op een wat grotere diepte hadden gedaan, was ik redelijk snel door mijn lucht heen en na 32 minuten moesten we weer naar boven.
De tweede duikstek was niet ver verwijdert van de eerste, ik denk een paar honderd meter. Shark Point zijn drie grote rotsen, waarvan er 1 met boven water uitsteekt. Hier staat een vuurtorentje op. Bij deze rots zijn we ook het water in gegaan en zijn op diepte naar 1 van de andere rotsen gezwommen. Vaak worden op de zandbodem kleine tijger haaien gesignaleerd, maar schijnbaar waren ze op vakantie, ik heb er geen gezien. De duik was mooi, maar niet bijzonder spectaculair.
Tussen de tweede en derde duik kregen we een lunch aangeboden, terwijl de boot naar de derde duikstek voer, ook niet zo ver weg van de andere stekken
Anemone reef is een rots die tot een meter of 6 onder het wateroppervlak loopt en waar “King Cruiser” zich op stuk gevaren had. Deze duikstek is bijzonder omdat de rots vol zit met anemonen. Ook hier hele grote scholen vis en als klap op de vuurpijl een gigantisch grote zeebaars.
Na de derde duik koerste onze boot weer de 35 km richting kust.
Morgen wordt het weer een dag vliegen. We worden om 14.30 opgehaald en naar het vliegveld van Krabi gebracht, waarna we rond 18.00 uur aankomen op Bangkok. Dan zitten we 6 uur op het vliegveld. Onze vlucht naar Nederland vertrekt dan om 23.59 en we komen rond 6.00 uur (Nederlandse tijd) aan op Schiphol en zit onze fantastische vakantie er weer op. Dan kan ik gaan beginnen met uitzoeken van de foto’s en monteren van de video om die ook op de site te zetten.
Another day in Ao Nang
by Jan on Nov.17, 2010, under Vakantie
Gelukkig in tegenstelling tot gisteren vandaag uit kunnen slapen. Gisteren hadden we last van het offerfeest, niet zo zeer van het offerfeest zelf, maar van het feit dat de moskee nog geen kerkradio heeft en het hele ritueel zo nodig moest uitzenden via de luisprekers. Maar goed, zo heb je nog wat aan je dag.
Het brommertje (nou ja brommertje, het ding haalde de 100 km/h) wat we gisteren gehuurd hadden, hoefden we vandaag pas om 13.30 uur in te leveren. Ik had gezien dat er hier nog meer “schatten” (caches) liggen, dus een mooie gelegenheid om er op het brommertje op uit te trekken. Uiteindelijk hebben we er 1 gevonden. We zijn ook nog langs een olifantenfarm gekomen, waar je een ritje op die beesten kan maken. Ik geloof dat je hier in elke toeristische omgeving dat wel kan doen. Onderweg
Moest er ook nog getankt worden, maar pompen zoals bij ons zie je hier niet veel. Net als het eten kun je hier benzine kopen in een tentje langs de weg. Een liter brommerbenzine kost hier ongeveer 90 cent. 2 liter werd er voor ons opgepompt uit een vat en in het brommertje gedaan. Voor dat we de brommer gingen inleveren hebben we de Starbucks nog even aangedaan voor een heerlijk bakje koffie.
Omdat het zonnetje nog wel tussen de wolken door scheen zijn we , na het inleveren van de brommer, doorgelopen naar het strand en zijn we nog even de zee ingedoken.
Snel daarna betrok het ineens heel erg en niet lang daarna vielen de eerste druppels en was er een onweersklap te horen. Snel zijn we de “Burger King” ingelopen voor onze lunch. Thais eten elke dag wordt ook zo gewoon.
Na een half uur was het alweer droog, maar nog steeds zwaar bewolkt.
Tegen een uur of 3, toen we alweer op het resort waren, brak het wolkendek geheel open en hebben we nog heerlijk aan de rand van het zwembad gelegen.
Voor het diner zijn er naar ons inmiddels favoriete “Hippies” gelopen.
Morgen nog een dagje duiken, 3 duiken, “King Cruiser wreck”,”Anemone Reef” en “Shark Point”.
Op de brommert
by Jan on Nov.16, 2010, under Vakantie
Niet alleen in Nederland kan het deze periode regenen, ook hier regende het vanmorgen. Het enige voordeel hier is dat het een stuk warmer is. De dag begon nog wel met een klein zonnetje, maar al tijdens het ontbijt begonnen de eerste spetters te vallen. Tot een uur of 12 heeft het toen geregend. Na de regenbui was de zon nog ver te zoeken, dus op het strand liggen was er niet bij.
Daarom hadden we maar besloten om een brommer te huren. Omdat het hier niet zo druk is als in Bangkok durfden we dat wel aan. Het huren van een brommer kost wel 200 baht. (€4.28) voor 24 uur. Het enige nadeel is dat ze hier links rijden. Op zich is dat wel te doen, je moet allen even opletten bij het links en rechts af gaan. Ik zat zelf 1 keer op de verkeerde weghelft en dacht nog, waarom komt die auto zo op mij af. Gelukkig minderde hij al vaart en kon ik mijn fout tijdig herstellen. We konden nu wat verder weg van het resort en zijn wat verder richting Ao Nang gereden. Weer eens wat anders dan ons dagelijkse wandeling. Tegen de avond zijn we op de brommer naar de massagesalon gereden voor de massage. Daarna hebben we bij “Hippies” gegeten. We zijn weer jong!
Duiken in Thailand
by Jan on Nov.15, 2010, under Duiken, Vakantie
Vanmorgen werden we door de eigenaar van het duikcentrum om 8.30 uur opgehaald bij de receptie van het resort. Eerst werden we naar het duikcentrum gebracht, waar nog een jongedame zat te wachten om mee te gaan duiken. Hier ontmoette we ook onze gids, een jongeman uit Duitsland. Nadat er wat spullen gepakt waren en pakken gepast waren bracht de gids ons weg naar de haven, ca 200 meter met de auto.
De duikstek was ongeveer 30 minuten varen met een longtailboat. De zee was erg rustig, goed voor de zeeziekte. Inderdaad na 30 minuten kwamen we bij een grote rots die uit het water stak. De duikstek wordt “Koh Talu” genoemd wat doorgang betekend, omdat er in de rots twee doorgangen zitten, waar je doorheen kan zwemmen om aan de andere kant te komen.
De gids had zich ontfermd over de (Engelse) dame die net haar brevet in Thailand gehaald had. En ik dook lekker met mijn betrouwde buddy.
Ik moet zeggen dat ( na twee duiken) het duiken in Thailand niet zo mooi is als in Egypte. Hoewel we wel leuke dingen hebben gezien. Veel nemootjes, een zeeslangetje, veel naaktslakjes, kleine baracuda’s, razorfish. Verder was in het diepe gedeelte het zicht niet goed, een meter of 8/9. De gids vertelde dat we mazzel hadden dat het zicht zo goed was, maar ben in Egypte natuurlijk verwend. De doorgangen waren wel mooi, vooral de tweede, die was een meter of 50, zodat je eerst de duisternis inging en nadat je ogen gewend zijn kon je het licht aan het eind zien.
Voor de tweede duik kregen we eerst een Thaise lunch aangeboden, heerlijke kip in Thaise curry.
De tweede duik wad van hetzelfde kaliber als de eerste, de duikstek wordt Koh Yawasan genoemd. Ook hier weer verschillende nemovisjes, die ook hier erg nieuwsgierig zijn. Na een duikje van 60 minuten zijn we weer bovengekomen en hebben we de reis naar het strand weer ingezet, waarna onze gids ons weer bij het resort heeft afgezet.
Hierna hebben we lekker even gedoucht en een technotukje gedaan totdat de moskee weer opriep voor het gebed.
Voor het diner zijn we weer naar de boulevard gelopen en hebben daarna weer genoten van een heerlijke maaltijd van nog geen 10 euro. Omdat we onze katten natuurlijk missen hebben we tijdens het eten heerlijk met een klein zwart katje geknuffeld die bij ons kwam zitten. Natuurlijk missen we de kinderen ook wel, maar om hier in Thailand nu wildvreemde kinderen te gaan knuffelen.
Krabi beach
by Jan on Nov.14, 2010, under Vakantie
De dag begon met een stralend blauwe hemel, precies zoals een zonvakantie aan het strand moet zijn, het was ook niet zo benauwd en vochtig als gisteren. Na het ontbijt hebben we eerst even de koffers uitgezocht en wat vuile was bij elkaar geraapt. Onderweg naar het strand konden we dat even afgeven bij een wasvrouwtje. We hadden in totaal 2,5 kg wasgoed, dat kost dan 85 baht (€1,82) en is het morgen schoon en gestreken. Daarna doorgelopen naar het strand en de badlakens ( van het resort) neergeled en ons zelf goed ingesmeerd. Omdat het in de volle zon toch wel warm werd hebben we ons af en toe maar in de zee laten afkoelen, hoewel met een watertemperatuur van 29 graden koel je niet echt af natuurlijk. Het strand ligt eigenlijk niet vlak bij de stad Krabi, die ligt nog zo’n 45 km verder. Het plaatsje waar wij zitten heet volgens mij “Ao Nang” en ligt ten westen van Krabi.
Tegen de middag begon het te betrekken en bij de eerste spatjes hebben we ons boeltje gepakt en zijn een stukje gaan lopen naar ons eettentje van gisteren voor onze dagelijks “pad Thai”. Onderweg ook nog een nieuwe zonnebril gescoord, een “echte” Ray Ban” voor wel 200 baht (€ 4,28). De spatjes waren inmiddels groter geworden en je kon wel zeggen dat het nu echt regende. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het is gewoon lekker om in de regen te lopen. Tijdens onze lunch was het ook al weer droog geworden, maar nog altijd zwaar bewolkt. Het was nu ook gelijk weer een klamme warmte. Na de lunch zijn we op ons gemakje naar het resort gelopen en hebben ons weer even verkoeld in het zwembad.
De avond zijn we begonnen met een massage, want ook hier zijn er vele salons. Ik heb weer de traditionele Thaise massage genomen en Yolanda ditmaal een oliemassage. Wij weer soepel en de plaatselijke middenstand blij. Hierna hebben we op de boulevard een eettentje opgezocht voor de inwendige massage. Daarna zijn we op ons gemak teruggelopen naar ons Resort.
Laatste week in Krabi
by Jan on Nov.13, 2010, under Vakantie
De treinreis vannacht is goed verlopen, alleen zat de steward opvallend veel te vissen naar een fooi. Dat moet je bij mij niet doen, om van het gezeur af te zijn heb ik hem maar een kleinigheidje gegeven. Waarschijnlijk niet genoeg naar zijn zin, want daarna was hij toch minder vrolijk tegen ons dan daarvoor. Onderweg toen het licht geworden was zagen we nu wel veel ondergelopen land, het water stond niet heel hoog, maar je zag soms wel mensen tot hun middel in het water lopen om naar hun huis te gaan.
Met ruim een half uur vertraging kwamen we om 7.00 uur aan op het station van Surat Thani, gelijk naar de uitgang gelopen op zoek naar het bordje “Welcome family Hoster”. Schrik, geen bordje. Dat is vreemd. Wel allemaal andere bordjes en een paar bussen die naar Krabi gaan, maar ons bordje was er niet, dat waren we niet gewend, maar als je twee weken in Thailand ben raak je niet meer in paniek, van alle kanten komt hulp (al dan niet om aan je te verdienen). Een gids van een andere bus vroeg van welke organisatie we waren, toen we de voucher met daarop Win-win Asia ging hij gelijk bellen, later gaf hij me de telefoon. Ik kon echter niet zoveel wijs uit het Thaise Engels aan de andere kant worden. Uiteindelijk zelf maar het nummer gebeld wat op de Voucher stond. Volgens mij was dat het nummer van het resort en de dame aan de andere kant van de lijn sprak gelukkig ook nog een beetje Engels. In ieder geval beter dan dat ik Thais spreek. De juffrouw vertelde me dat ze de chauffeur gesproken had en gaf mij ook het nummer van de chauffeur. Toen ik hem belde gaf hij aan dat hij er met 10 minuten was, er was iets mis gegaan. Inderdaad na 10 minuten was er een busje. In dat busje zaten ook twee dames die bij ons in de trein zaten. Wat bleek: de chauffeur had bij het station gestaan met een bordje “Sunda Resort 2 persons” nu hadden die dames ook geboekt bij hetzelfde resort, echter zonder transfer. Toen zij dat bordje zagen, dachten ze, goh wat aardig van dat hotel dat ze een busje hebben gestuurd en zijn ingestapt. De chauffeur had zijn school af gemaakt en zag 2 personen instappen en is weggereden, met dus de verkeerde personen. Gelukkig is hij na een telefoontje omgedraaid en heeft ons als nog opgehaald. De dames schaamden zich behoorlijk, maar na een hint van mij gaan ze ons vanavond een biertje aan bieden en is alles weer vergeven .
Als je na een lange reis in de trein naar
Surat Thani denkt dat je bijna in Krabi bent heb je het goed mis, Krabi ligt nog ruim 100 km verwijdert. Omdat het grootste gedeelte over snelwegen gaat, waren we na goed 5 kwartier op ons laatste resort.
Het was zo rond tien uur dat we aan kwamen. Het ons toebedeelde huis was echter nog bezet en moest ook nog schoongemaakt worden, dus zouden we er niet eerder in kunnen dan 14.00 uur. De juffrouw achter de balie bood ons een ander huisje aan en liet ons die zien. Zag er prima uit en 1 van de zwembaden ligt pal voor onze deur, wat wil je nog meer. Het enige nadeel is dat er op zo’n 200 meter een moskee staat, dit keer eens geen tempel.
Het resort ligt ongeveer 800 meter van het strand af. Dat is te lopen, maar er is ook een gratis tuk-tuk service tussen resort en strand/ boulevard, boulevard die iets verder ligt.
Toen we in de trein wakker werden regende het behoorlijk, maar bij het eindstation was het inmiddels droog geworden. Vanmiddag was ook de zon doorgekomen en zijn we met de tuk-tuk naar de boulevard gegaan. Daar hebben we in een tentje wat gegeten en daarna hebben we voor maandag een duiktrip gereserveerd. Met de boot weg en twee duiken maken. Voor Thaise begrippen niet echt goedkoop, 85 euro voor 2 inclusief huur uitrusting en lunch.
Daarna zijn we op ons gemak naar het hotel terug gelopen en weten we ook wat een klamme vochtige warmte is.
Nighttrain to Surat Thani
by Jan on Nov.12, 2010, under Vakantie
Het is nu vrijdag 12 november, 10.00 uur plaatselijke tijd.
Na de transfer van gisteren staat er vandaag weer een transfer op het programma. Vanavond mogen we weer met de nachttrein mee voor de laatste etappe.
Vanmorgen uit geslapen, daarna weer een lekker ontbijtje. Vervolgens hebben we lekker rustig aangedaan en de koffers weer eens geordend, daarbij tot de ontdekking komend dat we ergens onze jassen hebben laten hangen. Het waren zomerjassen, die hebben we in Nederland toch voorlopig niet nodig. Straks gaan we nog even Bangkok in om proberen een cache te zoeken.
Om 18.00 uur worden we opgehaald en worden we weer weggebracht naar het Hua Lumpong train station, daar zal om 19.30 de nachttrein naar Surat Thani vertrekken. Daar vandaan worden we verder gebracht naar ons hotel in Krabi. De weersverwachting ziet er helaas niet zo goed uit, maar het is in ieder geval warm.
Waarschijnlijk is er in ons volgende hotel ook weer WiFi, dus dan gaan we gewoon verder met bloggen.


