Familie Höster

Na het rondje fietsen van gisteren van ongeveer 30 kilomter, vandaag een wat korter rondje, ook omdat we vandaag een beetje te laat wakker werden. Na de lunch eerst maar weer een route uitgestippeld en in de Garmin geladen. Ditmaal een rondje van ongeveer 20 kilometer wat ons uiteindelijk naar het plaatsje den Burg zou moeten leiden. Ook lagen er onderweg weer een aantal caches op ons te wachten om gezocht te worden, deze ook maar gelijk in de Garmin geladen.

Onze eerste tussenstop (na de eerste cache) was Ecomare, dit is een natuurmuseum en het bezoekerscentrum van Nationaal Park Duinen van Texel nabij De Koog. Hier worden ook zeehonden en zeevogels opgevangen. Verder hebben ze een aantal zeeaqauria en kun je van alles vinden over het leven in en nabij de Noord- en Waddenzee. Kortom erg interesant allemaal

De tweede tussenstop was bij het jutters- en schipbreukmuseum. Hier is veel tentoongested wat er in de loop der jaren zo allemaal is aangespoeld op het texelse strand. Ook draait er doorlopend een video, waarop een jutter allerlei verhalen verteld over het jutten invroeger tijden en tegenwoordig. Ook erg leuk om geweest te zijn.

De laatste halte deze dag was het plaatsje den Burg. Ook een leuk toeristenplaatsje op Texel. Hier hebben we wat gegeten en wat inkopen gedaan alvorens de tocht naar huis te maken

Vandaag bijtijds opgestaan voor een heerlijk (Engels) ontbijtje. Omdat we de fietsen achter op de auto hadden gedaan eerst de laptop maar opgestart om met de “Garmin” fietskaart een leuke route uit te stippelen die dan in het Garmin-gps apparaatje geladen kan worden. Omdat Yolanda naar de vuurtoren wilde en omdat er een stevige wind uit het noorden blies, besloten we om daar eerst heen te gaan. De terugtocht zouden we dan zo naar huis geblazen worden. Op de heenweg hebben we de route genomen die ons door de mooie duinen leidde, hierdoor konden we een beetje beschut voor de harde tegenwind fietsen. Op de heenrit ter hoogte van natuurpark “de Slufter” een heerlijk kopje koffie met een sukje appelgebak genuttigd. Omdat het weer niet optimaal was besloten om hier vandaag geen wandeling te maken, die houden we tegoed voor een van de volgende dagen. Wel hier nog een geocache lopen zoeken en nadat we die gevonden hadden snel weer lekker tegen de wind in.

De vuurtoren was snel gevonden. Yootje wilde de 100 treden niet op, dus mocht ik alleen de trip naar boven maken. De trap van de vuurtoren zit tussen de “oude” vuurtoren en de “nieuwe” vuurtoren in. Een aantal jaar geleden is de vuurtoren door onze oosterburen ernstig onder vuur genomen en is er na de oorlog een nieuwe vuurtoren omheen gebouwd, halverwege de trap zijn de kogelgaten nog steeds te zien. Na even van het uitzicht genoten te hebben ben ik de afdaling weer begonnen. Op de terugweg kwam zo af en toe het zonnetje tevoorschijn en met het windje in de rug was de terugtocht een stuk aangenamer.

Na diverse omzwervingen, zoals het plaatsje de Cocksdorp, en diverse Caches, kwamen we uit bij Texel Airport, oftewel het vliegveldje van Texel. Een leuk klein vliegveld waar, mede door de harde wind, weinig bedrijvigheid te bespeuren viel. Na het nuttigen van een kopje koffie zijn we weer richting de Koog gereden, om daar weer van het heerlijke diner te genieten.

Zaterdag 19 juni zijn we voor een korte break afgereisd naar Texel. Een paar weken terug hadden we al een kamer geboekt bij Hotel Tesselhof in het centrum van het pitoreske en gezellige plaatsje de Koog, een luxe kamer met eigen sauna, lunch en diner inbegrepen. Nadat we zaterdag eerst waren uitgenodigd voor een examenfeestje zijn we rond 13.30 uur vertrokken uit Gorinchem. Helaas was dit tijdens de wedstrijd Nederland-Japan, “kijkt” toch anders zo de radio aan in de auto, zeker als de wedstrijd niet zo spannend is en Jack niet constant uit zijn bol gaat.

Na een ritje van 2 uur dan eindelijk aangekomen in den Helder alwaar al gelijk de boot naar Texel aan kwam varen. Na 1 kopje koffie en 15 minuten later konden we alweer van de boot af. Gelukkig is verdwalen op Texel niet aan de orde en konden we het hotel snel vinden. Na de incheck hebben we snel onze kamer geïnspecteerd en zijn we voor het eten nog even naar het strand gegaan, 10 minuten lopen van het hotel. Na bijna gezandstraalt te zijn door de harde wind hebben we het hotel weer opgezocht voor een heerlijk diner.

Daarna heerlijk de sauna opgestookt en na 1 saunagang ons bedje maar ingegaan. Morgen weer een dag.

Woensdag 2 juni ben ik nogmaals naar Zeeland gereden om de sepia’s te filmen. Ditmaal met Rob Aarsen. Van te voren wisten we dat het zich bij de Bergse diep sluis behoorlijk slecht was. Daarom eers naar Zoetersbout gereden om daar een duik te maken. Ook hier zijn sepia-rekjes geplaatst. Helaas geen sepia-eieren te zien, wel eieren van de pijlinktvis. Dit zijn langwerpige witte eitjes. Op het einde van de duik ook nog een pijlinktvis zien wegzwemmen.

Voor de tweede duik zijn we naar den Osse gereden voor een duikje bij de haven. Helaas zagen we bij aankomst dat het zihct daar ook erg slecht was. Toen maar besloten om door te rijden naar de Bergsediepsluis. Als het zich dan toch slecht is, dan maar slecht zicht met de kans op sepia’s. Na een uurtje rijden aangekomen bij de duikstek. Gelukkig niet zo heel druk en na het okleden gauw het water in. Inderdaad slecht zicht, maar gelukkig toch nog een paar sepia’s gezien bij de rekjes.(foto gemaakt door Rob Aarsen)  Zie hieronder de film:

Sepia’s in Zeeland from Jan Hoster on Vimeo.