Familie Höster

Vanmorgen was het om 5.05 uur alweer raak, de luisprekers uit de moskee riepen alweer op tot het gebed. Nu moet je iedereen in zijn waarde laten, maar 5 over 5 vind ik toch wel erg overdreven. Daarna nog wel even kunnen slapen totdat de wekker ging om 6.30, want om 7.30 stond Phet van de lokale duikschool “local Diving” alweer klaar om mij (Yolanda ging niet mee) op te halen voor “superday”, 3 duiken.
Yolanda ging zoals gezegd niet mee, die bleef in en rond het huisje, af en toe aan de rand van het zwembad. En voor de thuisblijvers is er altijd een verassing. Ze stond ineens oog in oog met twee aapjes, die hier dus blijkbaar in het wild leven.
Phet bracht me eerst naar zijn duikschool alwaar we met z’n 6en naar een longtail boot liepen. De longtail boot bracht ons net buiten de kust naar een grote boot, waar we met nog ca 20 man de reis begonnen naar de 3 duikstekken. Na ongeveer 2 uur varen kwamen we aan bij de eerste duikstek, de “King Cruiser wreck” een wrak van een voormalig auto Ferry, dat eind vorige eeuw is vergaan omdat het op “Anemoon reef” was gelopen, anemoon reef is de laatste duik vandaag. De King Cruiser is een soort catamaran, 80 meter lang, 50 meter breed en 15 meter hoog. Het diepste punt, de schroeven, ligt op 32 meter diepte. Het wrak is nog goed in tact en al heel mooi begroeid. Vanaf de oppervlakte is zijn gedaante al waarneembaar. Er stond een redelijke stroming, wat op zich heerlijk is om lekker langs de 80 meter lange romp te driften. Op het wrak bevinden zich al veel koralen en er zijn gigantisch grote scholen vis te zien. Op de terugweg kwam een schildpad ons nog begroeten. Omdat we de duik op een wat grotere diepte hadden gedaan, was ik redelijk snel door mijn lucht heen en na 32 minuten moesten we weer naar boven.
De tweede duikstek was niet ver verwijdert van de eerste, ik denk een paar honderd meter. Shark Point zijn drie grote rotsen, waarvan er 1 met boven water uitsteekt. Hier staat een vuurtorentje op. Bij deze rots zijn we ook het water in gegaan en zijn op diepte naar 1 van de andere rotsen gezwommen. Vaak worden op de zandbodem kleine tijger haaien gesignaleerd, maar schijnbaar waren ze op vakantie, ik heb er geen gezien. De duik was mooi, maar niet bijzonder spectaculair.
Tussen de tweede en derde duik kregen we een lunch aangeboden, terwijl de boot naar de derde duikstek voer, ook niet zo ver weg van de andere stekken
Anemone reef is een rots die tot een meter of 6 onder het wateroppervlak loopt en waar “King Cruiser” zich op stuk gevaren had. Deze duikstek is bijzonder omdat de rots vol zit met anemonen. Ook hier hele grote scholen vis en als klap op de vuurpijl een gigantisch grote zeebaars.
Na de derde duik koerste onze boot weer de 35 km richting kust.
Morgen wordt het weer een dag vliegen. We worden om 14.30 opgehaald en naar het vliegveld van Krabi gebracht, waarna we rond 18.00 uur aankomen op Bangkok. Dan zitten we 6 uur op het vliegveld. Onze vlucht naar Nederland vertrekt dan om 23.59 en we komen rond 6.00 uur (Nederlandse tijd) aan op Schiphol en zit onze fantastische vakantie er weer op. Dan kan ik gaan beginnen met uitzoeken van de foto’s en monteren van de video om die ook op de site te zetten.

Na een lekker nachtje geslapen te hebben hadden we vandaag een dagje vrij voor onszelf. Lekker dus geen wekker gezet, maar toch rond half negen ons bedje uit voor een overheerlijk rijst (maar ook wel geroosterd brood hoor). Tijdens het ontbijt een plannetje gemaakt, we zouden lekker gaan wandelen, de temperatuur was er goed voor en de zon was niet constant aan de hemel te zien. We zouden eerst naar de Baiyoke tower gaan, dit is de hoogste toren van Thailand, waar we een schitterend uitzicht zouden kunnen verwachten. ‘s middags zouden we naar de wijk Patpong gaan, een van de “red light districten” van Bangkok, als toerist moet je dat tenslotte gezien hebben:-).
We hadden op de kaart al gekeken waar we zo’n beetje heen moesten. Maar hoe verder we gingen, hoe lager de gebouwen werden, wat bleek, we hadden op onze kaart het kruisje (van ons hotel) op een verkeerde plaats gezet, kan gebeuren toch. Toen we daar achter kwamen zaten we al zowat in Patpong, dus maar het programma radicaal omgegooid. Ik weer niet of we uiteindelijk wel de goede wijk hadden, of dat het veels te vroeg was, want er was niet veel te en de bars die er waren, waren nog dicht. Wel waren er in de kleine straatjes weer veel eettentjes, die druk bezocht werden met zakenlui, die hier waarschijnlijk geen broodtrommeltje mee krijgen.
Na een fruithapje gekocht te hebben zijn we aan de terug weg begonnen. Wat onderweg wel opviel is dat er veel vriendelijke behulpzame Tai zijn. Als je ergens op je kaart aan het kijken bent is er altijd wel een Thai die je wil helpen, vragen dan waar je heen moet. Vervolgens vragen ze of je nog lang blijft en of je alles al geregeld hebt, anders kunnen ze een hotel voor je boeken, een treinreis regelen, Ze komen ook met altrnatieven voor die dag, wat natuurlijk niet te lopen is, maar geen nood, ze kunnen goedkoop een Tuk-tuk (Toek-Toek) voor je regelen. Ook wordt je onderweg constant lastig gevallen door toek- toek chaufeurs. Binnekort stop ik nog een keer zo’n toek-toek bij die chaufeur waar geen zonlicht komt, of ik maak die toek-toek helemaal stoek-stoek.

Toen we uiteindelijk bij de tower aankwamen, bleek dat die vlak bij ons hotel stond. We hadden die toren wel zien staan, maar wisten niet dat dat de Baiyoke tower was. Voor het uitzichtpunt moest een kaartje gekocht worden, maar dat was het ook wel waard. Nog wel even schrikken voor als je het niet weet. Je gaat met de lift omhoog, maar halverwege de rit naar boven zit de lift aan de buitenkant en sta je ineens de diepte in te staren. Helaas was het vrij heiig zodat we niet ver konden zien, maar toch de moeite waard.

Toen we weer met beide benen op de grond stonden hoorden we onze maagjes knoren en hebben we ons eettentje opgezocht, omdat we nog steeds niet aan de diaree zijn vonden we dat dat nog wel een keer kon. Bovendien was het de vorige keer erg lekker, en dan durf je wel een gokje te wagen.
Na het eten vonden we dat we na zo’n lange dag wel een thaise massage verdiens hadden. Ik kan dat iedereen aanraden en je moet tenslotte ook hier de economie draaiende houden. Het is trouwens wel voor het eerst in mijn leven dat ik over me heen heb laten lopen, maar goed het was heerlijk en voor herhaling vatbaar, Ik wil dan nog wel in het Thais leren zeggen dat je een man van 50 niet op kan vouwen.
Morgen gaan we naar de river Kwai en verblijven dan een aantal nachten op een drijvend hotel. Hier is geen electriciteit en dus denk ik ook geen internet. Van bloggen komt dan niet veel , maar we zullen wel weer boven water komen en dan bloggen we weer.

Vanmorgen liep de wekker al om 6 uur af, omdat we om 7 uur werden opgehaald door onze gids van deze ochtend. Na het heerlijke ontbijtje met ……….rijst, en een soort bami stond ze inderdaad om 7 uur op de stoep, samen met de chauffeur van een minivan, die helemaal voor ons tweetjes was.

Na ongeveer anderhalf uur rijden kwamen we aan bij de damnernsaduak Floating market,Giethoorn inThailand, een gebied met allemaal kanalen en daar tussen in een markt. Eerst mochten we in een longtailboot stappen, die ons naar de markt bracht. Het eerste stukje was nog rustig qua andere boten, maar hoe dichter we bij de markt kwamen, des te drukker werd het en dan is het wel leuk om te zien hoe die lange bootjes met hele lange schroef, aangedreven door een vrachtwagenmotor, zich behendig over het water manouvreren.

Nadat we de markt over geweest waren, zijn we nog even een peddle boat ingestapt om nog wat door minder drukke kanalen te varen, alvorens we weer op weg gingen voor onze fietstocht door Bangkok.

Voor de middagsessie werden we afgezet in een klein straatje in Bangkok, waar de fietsen al klaar stonden. Hier hebben we ook afscheid genomen van onze ochtendgids. Na het voorstellen bleek dat we ditmaal met z’n 3en mee mochten. Een aardige Duitse ging gemudlig met ons mee. Eerst door de krottenwijk, waar de straatjes niet meer dan een meter breed zijn en de huizen zo klein dat er geeneens een keuken is en men dan maar gewoon in die kleine straatjes op straat kookt.

Wel hele vriendelijke mensen trouwens.Na deze wijk zijn we met een boot de rivier overgestoken. Dan kom je gelijk in een heel ander gedeelte van Bangkok, veel groener en ook veel rustiger. Hier staan dan ook diverse plantages van palmbomen
Deze kant is ook veel natter. De huizen staan op palen en ook de fietspaden liggen verhoogd. Halverwege hebben we hier ook onze lunch gekregen. In zo’n stalletje langs de weg. Voor iedereen die nu weer/nog ongerust is: je hebt stalletjes en je hebt stalletjes en we hebben de wc nog niet extreem vaak gezien, dus dat zal wel goed komen. Hierna hebben we nog een tempel bezocht, maar daar konden we niet lang blijven, want ze gingen net iemand in de fik steken. Ook niet gefilmd trouwens. Na deze warme ontvangst zijn we de rivier weer overgestoken, ditmaal kwamen we in het drukke gedeelte van de stad, hier is het ook ieder voor zich en ik ben blij dat we nog leven ;-).
Morgen hebben we een dag vrij, weet nog niet wat we dan gaan doen.

Vandaag, na een vlucht van ongeveer tien uur en een tijdsverschil van 5 uur, zijn we om 12.30 uur Thaise tijd geland op Bangkok airport. De vlucht was op zich goed gegaan, alleen had ik verwacht dat je op zulke lange reizen toch wat meer stoelruimte had, maar nee, hetzelfde als in de stoelen van Transavia naar Egypte. Wel krijg je op deze vluchten wat te eten.
Nadat het vliegtuig tot stilstand was gekomen konden we op zoek naar de Douane en onze bagage. De douane hier heeft zeker het harde werken niet uitgevonden, want het duurde toch zeker wel drie kwartier voor we daar voorbij waren. Een positieve bijkomstigheid daarbij is dan wel dat de bagage al heel snel voorbij komt zetten bij de band.
Daarna naar de uitgang op zoek naar een Thaise schone met ons naambordje. Gelukkig hadden we elkaar snel gevonden en via een geldautomaat bracht ze ons bij een busje dat ons naar het hotel ging brengen. Ook dat ging niet zo heel snel, want Bangkok is nou niet bepaald een plattelands dorpje waar je lekker doorheen kan scheuren, wat een chaos.

Uiteindelijk dan toch na een uurtje het hotel bereikt, leuk hotelletje met niet al te grote kamers, maar ach die zijn toch alleen om te slapen. Na het inchecken zijn we gelijk naar onze kamer op de 8e verdieping gegaan voor een technotukje van een uurtje, men zegt dat je dan het snelste van je jetlag af bent. Na het tukje zijn we even lopend de buurt in geweest, op zich ook al een hele survival met al dat verkeer.

Tijdens het tochtje hebben we bij een van de tientallen eettentjes heerlijk gegeten. Ik weet trouwens niet of je het wel eettentjes mag noemen, er wordt gewoon gekookt op een uitgebouwde bakfiets of iets dergelijks en ik denk dat Rob(smaakpolitie) daar niet vrolijk van wordt, maar de Thai eet daar zelf ook en er lopen er nog genoeg van rond. Na een korte wandelijng weer aangekomen in het hotel om snel naar bed te gaan.

Morgen worden we om 7 uur opgehaald voor een uitstapje naar de drijvende markt en ‘ ‘s middags een fietstocht door Bangkok.

De zaterdag op pad met de (ouderwetse) truck om twee duiken te maken, de eerste duik was bij Marsa Asalai. een leuke plek, eerste stuk vrij ondiep. Halverwege de duik op ongever een meter of 20 veel anemonen met clownsvisjes. Op de terugweg nog een tijd bij een grote mureen gefilmd.
2e duik was bij Marsa Egla, mooie duik en diverse mooie dingen gezien.
‘s middags wilde Kim met mij foto’s maken op het huisrif. Paar pijlstaartinkvissen gezien. Op de terugweg werd Kim een tijd vergezeld van een “zuigvis” zo’n vis die ook op de schildpadden zitten. Het beest had het op de fles van Kim voorzien en heeft daar een behoorlijke tijd opgezeten.
De nachtduik ging dit keer met de zodiac, zodat we iets verder weg konden. Deze duik voor het eerst een spaanse danseres gezien. Gelukkig ook kunnen filmen. Verder nog een paar slakjes gezien en een grote vrij zwemmende mureen.

De tweede dag met de truck weg voor 2 duiken in Abu Dabbab. Helaas geen echte truck, maar gewoon met een busje. Na een korte briefing werd de groep in 2 opgesplitst om de baai met zeegras te doorzoeken op de aanwezigheid van de zeekoe. Helaas was deze niet aanwezig en moesten we het doen met de aanwezige schildpadden, ook leuk om deze kolosen van dichtbij te zien. Verder deze 1e duik nog een sepia gezien. De tweede duik ben ik samen met Ernst-Jan het zuidrif van Abu Dabab gaan verkennen. Een aantal krokodilvissen gezien en op het laatst van de duik ook nog 3 gitaarroggen en een paar pijlstaartinktvissen.
De 3e duik vandaag was er een met Leo K. op het zuidkant van het huisrif, een lekker relaxed duikje. De nachtduik heb ik met Roel gemaakt. Ook hier weer een klein sepiaatje en als toetje een gigantische mureen die zich tevergeefs voor ons probeerde te verstoppen.

Na een goede nacht slapen kregen we op woensdag een eerste briefing bij het electronisch reservering. Ook in Egypte heeft de automatisering toegeslagen en moet je de dag voor de duik je duik reserveren in een computersysteem.

Tegen 17.00 uur nogmaals het water in voor een halve nachtduik, het is tenslotte in Egype al om 17.30 uur donker. Omdat ik nu ook mijn video camera voor het eerst meenam voor een nachtduik had ik 2 buddy’s , Leo den H en Inge. Na de duik snel gedouched en vervolgens snel gegeten.

Morgen, dinsdag 3 november 2009, wordt het een vroegertje. Om ongeveer 3.30 uur loopt de wekker af, vlucht HV551 vertrekt dan met ons rond 8.00 uur voor een duikvakantie naar Marsa Alam. Voor de 3e keer op rij verblijven we in het tentenkamp Marsa Shagra.
Ditmaal gaan we met onze eigen duikclub Aquaholic. Er hebben zich 19 gegadigden opgegeven voor dit tripje naar Egypte. De planning is dat we morgen om 5.00 uur de trein naar Schiphol pakken.
Na gisteren een hele dag doorgebracht te hebben in het spoorwegmuseum voor het werk, vandaag dan maar de koffers gepakt. Zowaar dit keer geen overgewicht, tenminste als je de handbagage niet meetelt, want daar zit natuurlijk de automatenset en uiteraard het onderwaterhuis voor de video in.
Vanavond dus maar vroeg het mandje in! Ik hoop dat ik met mijn iPhone daar kan verbinden, zodat ik iedereen op hoogte kan houden. Uiteraard komen de filmpjes na de vakantie.

Donderdag hebben we lekker rustig aan gedaan. Eerst heerlijk uitgeslapen. Stokbroodje gehaald in de camping winkel. Daarna ‘s morgens naar de haven van Fréjus gegaan op zoek naar de duikschool. We willen tenslotten ook wel wat van het onderwaterleven in de Middelandse zee zien. Gelukkig snel gevonden en een afspraak voor vrijdagmiddag gemaakt. We worden vrijdag om 14.30 verwacht voor onze eerste duik.

‘s middags zijn we gelijk doorgereden naar Saint Tropez, want als je hier in de buurt bent moet je wel kunnen zeggen dat je in St. Tropez geweest ben. De weg er naar toe is een leuke weg langs de kust met allerlei leuke plaatsjes. Eenmaal in St. Tropez kun je kiezen uit twee parkeerplaatsen, 1 bij de haven en 1 in het centrum. Wij hebben voor de haven gekozen. Hier gelijk maar een leuk bootje uitgezocht voor het geval we volgende week de jackpot winnen. Je kunt maar beter op alles voorbereid zijn. Nadat we even door de haven hebben gelopen, hebben we even wat genuttigd aan de rand van de haven en daarna weer de auto opgezocht voor de terugreis naar de camping

Woensdag zijn we om 7.00 uur, na een nacht redelijk geslapen te hebben, weer verder gereden richting Frejus. Nog een kleine 400 kilometer voor de boeg. Onderweg geen files of andere onaangename verassingen. Rond een uur of één zijn we aangekomen op de camping, (klik hier voor een overzichtskaart). Eerst maar aangemeld bij de receptie en daarna naar ons plaatsje om de tent op te zetten

Het plaatsje is een klein gezellig plaatsje omringd door struiken Oleander? met een tweetal bomen, zodat we ook nog een beetje schaduw hebben in deze barre tijden van 25+ gr. Het enige nadeel is dat het plekje schuin afloopt, zodat je het idee hebt dat je zit te slapen in plaats van ligt te slapen. Hier zullen we de komende 14 nachten maar aan moeten wennen.

Nadat de tent stond hebben we ons maar in zwemkleding gehesen en hebben het zwembad opgezocht. Ook heel vervelend dit zwembad, ik denk zo’n 50 bij 50 en met een temperatuur van ongeveer 21 à 22 graden goed om uit te houden. Aan de rand van het zwembad ook nog 2 bubbel baden en ook een gedeelte met wat fitnes apparaten. Zo komen wij de vakantie wel door en hoeven we de conditie trainingen bij Aquaholic niet te missen.

Na het oergezelige duik-pinksterweekend met Aquaholic, hebben we op maandag snel de auto gepakt zodat we op dinsdag omstreeks 9.00 uur konden vertrekken voor onze twee weken vakantie op camping Domaine du Colombier. We reden gelijk bij de A28 al de file in, dus dat beloofde niet veel goeds voor de heenreis. Gelukkig viel het allemaal mee en hadden de rest van de reis geen last van files. Na een aantal stops en een uur of 9 rijden besloten we om bij Lyon een overnachting te zoeken. Die was snel gevonden bij een F1-hotel. Geen 5 sterren hotel, maar alles voor een overnachting is aanwezig en het is lekker goedkoop, we blijven hollanders tenslotte. Toen we goed en wel op bed lagen en sliepen, klonk ineens het brandalarm. Nadat we onze spullen gepakt hadden en naar buikten gelopen waren bleek het gelukkig loos alarm te zijn. Maar je schrikt toch. Gelukkig de rest van de nacht redelijk geslapen.

De laatste officiele duikdag was eigenlijk dan ook wel weer de spannendste duikdag. Vandaag stond er een trip op het programma met de zodiac naar Elphinstone. Elphinstone is een rif, een kilometer of 8 de zee op, waar regelmatig haaien komen. Het is ook een niet geheel ongevaarlijk rif, want het kan er behoorlijk stromen. Omdat het best een gevaarlijke stek is, moet je minimaal een aantal duiken hebben en je 2* brevet hebben, vandaar dat Yolanda niet mee ging. Om 5 uur de wekker gezet zodat we om 6 uur in de zodiac zouden zittten. Na ongeveer 40 minuten aangekomen bij Elphinstone. Hier lagen al de nodige boten bij het rif. Nadat we de uitrusting omgedaan hadden zijn we snel het water in gegaan. Elphinstone kenmerkt zich ook nog door een prachtig rif, wat heel mooi de diepte in loopt. Fascinerend is dan ook om te zien hoe dit rif midden op zee uit het niets verrijst. Uit de boot hebben we ons gelijk af laten zakken naar een meter of 15 en ons heerlijk langs het rif mee laten nemen door de stroming. Zodoende konden we op ons gemak van al het moois genieten.

Aan het einde van het rif zijn we het blauwe ingezwommen, hier zwemmen de meeste haaien. Wel vreemd, alles blauw om je heen en geen stukje land meer te zien. Na een minuut of 5 in het blauwe gaf de gids het teken dat er een haai aankwam. En ja hoor daar kwam vanuit het blauwe een “white tip shark” van een meter of 2 aanzwemmen.

Toch best wel spannend, hoewel deze haaien ongevaarlijk zijn blijven het natuurlijk haaien. Nadat we een tijdje op 5 meter zijn blijven hangen zijn we weer de zodiac ingegaan om daar een uurtje te wachten op de tweede duik. Ik had het toch wel koud gekregen de eerste duik en de wind die er stond deed me niet echt warmer worden. Ook de deining deed mijn algehele gesteldheid geen goed en ik werd behoorlijk misselijk, kenners herkennen dit als zeeziekte. Ik was dan ook best wel blij dat we weer het water in konden. De tweede duik hebben we de andere kant van het rif genomen.

Ook hier ons weer lekker mee laten voeren met de stroming. Van de misselijkheid had ik geen last meer, maar echt warm werd ik niet meer. Deze tweede duik helaas geen haai gezien maar wel een grote Barracuda. Deze Barracuda is ook niet echt een heel vriendelijke vis, met zijn scherpe tandjes één om niet dichtbij te komen.

Onze laatste duik van deze vakantie was een duik op het huisrif. Met Andre, Mandy, Peter, Jan en Frida zouden we naar het zuidrif gaan. Toen Yolanda en ik onder gingen en een stukje gezwommen hadden bleek de rest niet mee te komen. Jan was zijn lood vergeten. Andre waren we daarna snel kwijt geraakt, die was per ongeluk achter een ander buddypaar aangezwommen. Toen Jan zijn lood gehaald had kon Frida niet klaren, dus gingen die tenslotte niet mee. Uiteindelijk zijn Yolanda en ik en Mandy en Peter alleen op pad gegaan. Een leuk duikje om deze vakantie af te sluiten.
Er was nog wel een mogelijkheid om op woensdag nog een duikje te maken, maar daar hebben we geen gebruik van gemaakt.
Voor ons was deze vakantie met een gezellige groep mensen wederom geslaagd.

Alweer dag 5. Dit werd een redelijk rustige dag. De eerste zijn we met de Zodiac naar Shaab Abu Dabbab gegaan. Dit is een tochtje van ongeveer 15 minuten. Shaab Abu Dabbab is een rif wat bekend staat om zijn mooie grotjes. Ook ligt er een heel oud wrak tussen de riffen. Tijdens de duik kom je ook een heel fraai stukje rood annemoon tegen met een paar annemoonvisjes.Yolanda had deze duikgeen zin om mee te gaan. Grotjes zijn niet zo haar ding. Wel leuk was dat deze duik van ons gefilmd werd.

Voor de tweede duik zijn we weer in een truck gestapt om naar Marsa Abu Dabbab. Ditmaal niet met de groep gedoken maar ieder voor zich. Wij zijn met Karin en Henny naar het zuidrif gegaan.Onderweg nog wel even opletten of de zeekoe aanwezig was, maar helaas niet thuis. Wel onderweg een grote steenvis tegen gekomen, Wellicht kun je hem ontdekken op het plaatje hiernaast.

De derde duik van deze dag was een nachtduik met Jan. Paar pijlstaartinktvissen gezien en nog een gevaarlijk uitziend beestje gezien waarvan we de naam niet kennen, helaas ook geen foto van gemaakt.

Dag 4 van de vakantie was er één om weer vroeg op te staan. Ditmaal stond er een busreis van anderhalf uur op het programma om te gaan duiken bij Abu Ghusun.

Bij Abu Ghusun is een aantal jaren gelden een vrachtschip op het koraal gelopen. Dit vrachtschip, de Hamadi, is inmiddels in tweeën gebroken en ligt niet al te ver van de kust af op een diepte van 8 tot 20 meter. Het schip is eenvoudig te beduiken en je kunt er eigenlijk overal in. De eerste duik was bedoelt om alleen aan de buitenkant

van het wrak de boel te verkennen. Heel mooi was te zien hoe het schip inmiddels al begroeid is met diverse koralen en zo ook een thuis is geworden voor de vele vissoorten.

Op de heenreis kwamen we nog een plukje wit annemoon met twee anemoonvisjes tegen. Het filmpje kun je hier vinden. De terugweg werd gekenmerkt door nogal flinke stroming. In principe zou bij de tweede duik een keuze gemaakt kunnen worden voor wederom een wrakduik met de bedoeling om nu het schip in te gaan,

of een duik in het ook daar aanwezige zeegras om zeepaardjes te zoeken. Vanwege de grote stroming achtte de gids het niet verstandig om de zeepaardjes te gaan zoeken, maar dicht bij het rif te blijven en dus een tweede wrakduik te maken. Dit was ook zeer de moeite waard omdat het schip nog goed in tact is.
Na de twee duiken zijn we weer de bus ingegaan voor een kort ritje naar een zuidelijker gelegen “Blue Lagoon”. Hier werd voor ons de lunch geserveerd. Na de lunch was er nog even de gelegenheid om onze benen te strekken en even pootje te baaien in deze mooie lagoon.
Op de terugweg hebben we nog even inkopen gedaan in Marsa Alam.

Voor de derde dag stond er een truckduik op het programma. Rond een uur of zes de wekker gezet, want om 7.30 moest iedereen klaar staan met zijn spullen bij de truck. Daarna iedereen in de laadbak van de truck en op weg voor een ritje van een half uur naar Marsa Abu Dabbab.

Marsa betekent “natuurlijk doorgang in het rif”. Zo ook hier, een natuurlijk strand met aan weerszijden een mooi rif. Tussen dit rif bevindt zich een groot veld zeegras. Hier komen regelmatig grote schildpadden zich tegoed doen aan het gras. Dit grote gebied met gras dient ook als foerageerterrein voor de zeekoe

Tijdens ons verblijf vorig jaar in Egypte zijn we ook een aantal keren op deze plek geweest, hoewel we elke duik wel een paar schildpadden tegen kwamen, hebben we vorig jaar de zeekoe niet gezien. Groot was onze vreugde dan ook dat we dit jaar bij onze eerste duik hier de zeekoe tegen kwamen.

Het logge beest is aan het grazen en af en toe gaat hij naar boven om wat lucht te halen. Daarna moet je oppassen, want hij ploft gewoon weer naar beneden en kijkt verder niet op of om.

De tweede duik was ook hier weer. Henny, Karin, Yolanda en ik zouden het zuid rif gaan bewonderen. Echter door de harde wind en daardoor de te grote golven, konden Karin en Yolanda niet door de branding komen met hun duikspullen. Ook het aantrekken van de vinnen verliep niet geheel volgens planning, zodat ze besloten om de tweede duik niet te maken. Hierop hebben Henny en ik het zuidrif met een bezoekje vereerd. Tijdens deze duik een Gitaarhaai gezien.

Na de twee duiken op Abu Dabbab, was het weer tijd om terug te gaan naar de thuisbasis voor de lunch. De middagduik werd gebruikt om te oefenen met de decoballon. Eerst hebben we ons met een grote groep af laten zetten met de zodiac op het zuidrif. Na een duik van een 45 minuten een opstijging gedaan naar een meter of 5 om de decoballon omhoog te laten. Hier 3 minuten aan gehangen. Ondertussen was de zodiac alweer gearriveerd om ons op te pikken. Na 3 duiken op deze dag was het voor ons genoeg en hebben we de nachtduik overgeslagen.